เนื่องจากพลังงานภายในของแก้วสูงกว่าคริสตัลที่มีองค์ประกอบเดียวกัน แก้วจึงอยู่ในสถานะที่สามารถแพร่กระจายได้และมีแนวโน้มที่จะตกผลึกตามธรรมชาติภายใต้สภาวะบางประการ ปรากฏการณ์การก่อตัวของผลึกนี้เรียกว่าการตกผลึกหรือที่เรียกว่าการทำให้ทึบแสงหรือการลดการเกิดกระจก การวัดประสิทธิภาพการตกผลึกของแก้วหมายถึงการกำหนดช่วงอุณหภูมิการตกผลึกของแก้ว ขีดจำกัดบนและล่าง และระดับของการตกผลึกภายในช่วงอุณหภูมินี้ จากผลการตรวจวัด สามารถสร้างระบบการหลอม การขึ้นรูป และการประมวลผลด้วยความร้อนที่เหมาะสมเพื่อหลีกเลี่ยงการตกผลึกและรับผลิตภัณฑ์แก้วที่โปร่งใสและในอุดมคติ
เครื่องมือนี้ใช้วิธีการเตาไล่ระดับเพื่อวัดประสิทธิภาพการตกผลึกของแก้ว และมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในโรงงาน โรงเรียน และสถาบันวิจัย เพื่อการวิเคราะห์และทดสอบประสิทธิภาพการตกผลึกของวัสดุอโลหะ เช่น แก้ว มีบทบาทสำคัญในการควบคุมกระบวนการผลิตและการขึ้นรูป

2.พารามิเตอร์ทางเทคนิค