از آنجایی که انرژی درونی شیشه بالاتر از کریستال با همان ترکیب است، شیشه در حالت فراپایدار است و در شرایط خاصی تمایل به کریستال شدن خود به خود دارد. این پدیده تشکیل کریستال را کریستالیزاسیون می نامند که به عنوان کدورت یا شیشه زدایی نیز شناخته می شود. اندازه گیری عملکرد تبلور شیشه به تعیین محدوده دمای تبلور شیشه، حد بالا و پایین و درجه تبلور در این محدوده دمایی اشاره دارد. بر اساس نتایج اندازه‌گیری، می‌توان یک سیستم ذوب، شکل‌دهی و پردازش حرارتی معقول ایجاد کرد تا از تبلور جلوگیری شود و محصولات شیشه‌ای شفاف و ایده‌آل به دست آید.
این ابزار از روش کوره گرادیان برای اندازه گیری عملکرد تبلور شیشه استفاده می کند و به طور گسترده در کارخانه ها، مدارس و موسسات تحقیقاتی برای تجزیه و تحلیل و آزمایش عملکرد تبلور مواد غیرفلزی مانند شیشه استفاده می شود. در تسلط بر فرآیند تولید و شکل گیری آن نقش هدایت کننده ای دارد.

2. پارامتر فنی