Omdat de interne energie van glas hoger is dan die van het kristal met dezelfde samenstelling, bevindt glas zich in een metastabiele toestand en heeft het de neiging om onder bepaalde omstandigheden spontaan te kristalliseren. Dit fenomeen van kristalvorming wordt kristallisatie genoemd, ook wel opacificatie of ontglazing genoemd. Het meten van de kristallisatieprestaties van glas heeft betrekking op het bepalen van het kristallisatietemperatuurbereik van het glas, de boven- en ondergrenzen, en de mate van kristallisatie binnen dit temperatuurbereik. Op basis van de meetresultaten kan een redelijk smelt-, vorm- en thermisch verwerkingssysteem worden opgezet om kristallisatie te voorkomen en transparante en ideale glasproducten te verkrijgen.
Dit instrument maakt gebruik van de gradiëntovenmethode om de kristallisatieprestaties van glas te meten en wordt veel gebruikt in fabrieken, scholen en onderzoeksinstellingen voor het analyseren en testen van de kristallisatieprestaties van niet-metalen materialen zoals glas. Het speelt een leidende rol bij het beheersen van het productieproces en het vormen.

2. Technische parameter